Jesień w Poznaniu przyniosła ze sobą nie tylko spadające kolorowe liście i wieczną pluchę. Październik w stolicy Wielkopolski był przepełniony piłkarskimi emocjami-od potyczek na Europejskich arenach, przez legendarne starcia na polskiej ziemi, aż po bolesne rozczarowanie. Jak zakończył się październikowy maraton Lecha Poznań?

SPRAWDŹ NASZ OSTATNI ARTYKUŁ: Piłka nożna sportem narodowym Polaków? Mistrzowie świata, o których mało kto słyszał ~ Jakub Kalisz

Po Europie jadę sam

Europejska część zmagań Lecha z pewnością jest najbardziej ekscytującym, ale też największym wyzwaniem dla Poznaniaków. Gra co 3-4 dni, i to na dodatek z drużynami finansowo przewyższającymi polskie kluby o dwie głowy. Mimo to kibice poznańskiej lokomotywy liczyli przede wszystkim na walkę i dobre widowisko. Niestety już przy pierwszym starciu został zrzucony na nich kubeł zimnej wody. W potyczce z Crystal Palace próba walki była, ale wynik jej nie odzwierciedlił. Z Londynu drużyna wyjechała jedynie z nadzieją na powodzenie w następnych etapach LE. Złudna była to wiara. Kolejny mecz, tym razem z Bayerem na swoim podwórku zakończył się takim samym wynikiem i wciąż zerowym dorobkiem punktowym. Światełko w tunelu zapaliło się po meczu z kolejną angielską drużyną. Remis z Sunderlandem był nieoczekiwany, ale niezwykle potrzebny. Punkt zdobyty przy Bułgarskiej na razie pozostaje jedynym oczkiem Lecha w tegorocznych rozgrywkach. Starcie w Lizbonie z Benficą pomimo zaangażowania ponownie obnażyło różnice jakości pomiędzy zespołami.

A w lidze górą

Zupełnie inaczej sytuacja wyglądała w Ekstraklasie. Lech wszedł w październik z rozpędu, pokonując wysokim wynikiem Śląsk Wrocław oraz Koronę Kielce. Później sytuacja miała się tylko lepiej. Hitowe spotkania z odwiecznymi rywalami, Legią oraz Wisłą również zakończyły się zwycięstwem Kolejorza. Poznańska drużyna znalazła się na fali, wygrywając niemal każdy swój mecz po wznowieniu rozgrywek i wskoczyła na fotel lidera. Drobne potknięcie zaliczyli dopiero w starciu z Zagłębiem Lubin. Choć mecz ostatecznie zakończył się remisem, Lech był bardzo bliski oddania trzech punktów Miedziowym.

Katastrofa w Pucharze

Największym echem odbiła się jednak porażka w Tarnobrzegu. Lech sensacyjnie odpadł z Pucharu Polski już w pierwszym meczu. Poznaniacy nie zdołali pokonać III-ligowej Siarki, a ta wpadka została okrzyknięta katastrofą w wykonaniu Mistrza Polski. Kolejorz nie zdążył się nawet rozgrzać w rozgrywkach Pucharu Tysiąca Drużyn. Mecz 1/16 ze względów na udział w Europejskich Pucharach był ich pierwszym starciem na tym polu bitwy.

Reset głów

Dla piłkarzy, ale także całego sztabu był to bez wątpienia nie tylko ważny, ale i wycieńczający okres. Gra co 3-4 dni, wymagająca logistyka transportowa, zmęczenie i urazy zrobiły swoje. Choć za ostatnim zremisowany meczem kryło się lekkie rozczarowanie Niels Frederiksen nie krył zadowolenia z wywalczonego punktu. Wyrzekł również, że przerwa reprezentacyjna przyszła dla zespołu w idealnym momencie.

„Potrzebujemy przerwy. Rozegraliśmy 9 meczów w miesiąc. To dobry moment na przerwę. Przychodzi w odpowiedniej chwili. Dla resetu głowy i odpoczynku mentalnego. Muszę pochwalić drużynę, że nie kończymy tego z porażką. Wrócimy silniejsi i świeżsi po przerwie”.

Wznowienie gry, a kontuzje

Już przed rozpoczęciem jesiennego maratonu docierały do kibiców niepokojące informacje między innymi o przymusowej pauzie Allahyara Sayyadmanesha. W trakcie rozgrywek z gry wypadli między innymi Wojciech Mońka oraz Mikael Ishak. Podczas meczu z Benficą przez kontuzję kostki z boiska zszedł Pablo Rodríguez. To nie był jednak koniec medycznego dramatu. Jeszcze przed pierwszymi rozgrywkami kadr narodowych, Lech poinformował o kontuzji Patricka Wålemerka. Szwed doznał urazu mięśnia podczas zgrupowania reprezentacji i został zmuszony do powrotu do stolicy Wielkopolski. Na ten moment skrzydłowy ma pauzować przez cztery mecze, choć dokładny czas jego absencji nie jest przesądzony. Dobra wiadomość jest taka, że do treningów powrócili Mońka oraz Sayyadmanesh. Rodriguez wciąż przygotowuje się do powrotu, a kapitan Ishak trenuje na razie indywidualnie.

Lech ma za sobą bardzo intensywny czas, lecz to jeszcze nie moment na zwalnianie tempa. Drużyna z pewnością złapała oddech podczas krótkiej przerwy, lecz teraz musi wrócić w pełni sił, gotowa na kolejne wyzwania. Przed Kolejorzem walka o obronę pozycji lidera Ekstraklasy oraz kluczowe mecze w Lidze Europy, w których Poznaniacy spróbują jeszcze powalczyć o poprawę dorobku punktowego. Czy pomimo problemów kadrowych uda się utrzymać świetną ligową passę i przełożyć skuteczność na europejskie boiska?

Udostępnij